بهاری دیگر امده است اری اما برای زمستان هایی که گذشته نامی نیست

“کوه از نخستین سنگ آغاز می شود و انسان از نخستین درد”

“باش تا نفرین دوزخ از تو چه سازدکه مادران سیاه پوشداغ داران زیباترین فرزندان آفت…”

“اشک رازیستلبخند رازیستعشق رازیستاشک آن شب لبخند عشقم بودقصه نیستم که بگویینغمه …”

“همهلرزش دست و دلماز آن بود کهکه عشقپناهی گردد،پروازی نهگریز گاهی گردد.ای عشق ای…”