اگر مرگ نبود همه ارزویش میکردند

“چقدر تلخ و ترسناک است هنگامیکه آدم هستی خودش را حس می کند.”

“هر چه نوشته و کاغذ داشتم، همه را نابود کردم. رختهای چرکم را دور انداختم تا بعد …”

“مرد میزبان: "...- مخصوصا اتومبیل که با بوق و گرت و خاک، روحیهٔ شاگرد شوفررو تا د…”

“همه از مرگ می ترسند، من از زندگی سمج خودم”