در این بازیگر خانه ی دنیا هر کسی یک جور بازی می کند تا هنگام مرگش برسد.

“هاسمیک: "... و فهمید همهٔ کیف‌هایی که برای مردم معمولی جایز بود برای کسی که دنیا…”

“مرد میزبان: "اصلا من تنبل آفریده شدم. - کار و کوشش مال مردم توخالیس، به این وسی…”

“ما مُرده ها را نیایش می کنیم - ما گوساله سامری را ستایش می کنیم - ما پیشوا و قائ…”

“در همین جهان است که دست کم می توانی امیدوار باشی که روزی کلک خودت را بکنی، امید…”