کوه ها با هم اند و تنها یند
همچو ما ،با همان تنهایان

“بهاری دیگر امده است اری اما برای زمستان هایی که گذشته نامی نیست”

“درخت با جنگل سخن می‌گويد علف با صحراستاره با کهکشان و من با تو سخن می‌گويم نامت…”

“آن كه مي گويد دوستت مي دارم،خنياگر غمگيني ست،كه آوازش را از دست داده است. اي كا…”

“چراغی در دستچراغی در دلم.زنگار روحم را صیقل می زنماینه ئی برابر اینه ات می گذار…”