کوه ها با هم اند و تنها یند
همچو ما ،با همان تنهایان

“درخت با جنگل سخن می‌گويد علف با صحراستاره با کهکشان و من با تو سخن می‌گويم نامت…”

“آن‌که می‌گوید دوستت دارمخُـنـیـاگر غمگینی‌ستکه آوازش را از دست داده استای کاش عش…”

“تلخچون قرابه ی زهریخورشید از خراش خونین گلو می گذرد.سپیداردلقک دیلاقی ستبی مایه…”

“آن كه مي گويد دوستت مي دارم،خنياگر غمگيني ست،كه آوازش را از دست داده است. اي كا…”