مرهم زخم های کهنه ام کنج لبان توست!
بوسه نمیخواهم،چیزی بگو.

“با شكستنت شكستمعاشقم، عاشق وخسته امپای تو موندم و ساختمدل به هیچ كسی نبستمنه به…”

“کوه با نخستین سنگ ها آغاز می شودو انسان با نخستین درددر من زندانی ، ستمگری بودک…”

“به تو دست مي‌سايم و جهان را در مي‌يابم،به تو مي‌انديشمو زمان را لمس مي‌کنممعلق …”

“اي خداوندان ِ خوف‌انگيز ِ شب‌پيمان ِظلمت‌دوست!تا نه من فانوس ِ شيطان را بياويزمدر ر…”