از دیدگاه آدم مدرن، درد به مظهر تنهایی و غایت مقصود بدل می شود.

“ربما كانت حياتي في الأصل مهيأة لأن تسمم ، ربما كنت لا أستطيع أن أحيا غير الحياة…”

“خاصیت هر نسلی اینست که آزمایش نسل گذشته را فراموش بکند”

“اگر زندگانی سپری نمی شد چقدر تلخ و ترسناک بود.”

“و هذا الاحساس كان قد استيقظ في نفسي منذ زمن بعيد ، و هو أنني كنت أتحلل و أنا حي…”