در انتهای اندوه دریچه روشن گشاده است

“به تو دست مي‌سايم و جهان را در مي‌يابم،به تو مي‌انديشمو زمان را لمس مي‌کنممعلق …”

“هزار کاکلیِ شاددر چشمانِ توستهزار قناری خاموشدر گلوی منعشق راای کاش زبانِ سخن بودآ…”

“راست است که صاحبان دل های حساس نمی میرند...بی هنگام ناپدید میشوند”

“جاده ها با خاطره قدم هاي تو بيدار مي مانندكه روز را پيشباز مي رفتي،هرچندسپيدهتو…”