در انتهای اندوه دریچه روشن گشاده است

“میان آفتاب های همیشهزیبائی تولنگری ست -نگاهت شکست ستمگری ست -و چشمانت با من گفت…”

“در تمام ِ شب چراغی نیست.در تمام ِ شهرنیست یک فریاد.ای خداوندان ِ خوف‌انگیز ِ شب ‌پی…”

“کوه با نخستین سنگها آغاز می شود و انسان با نخستین درد من با نخستین نگاه تو آغاز…”

“انسان زاده شدن تجسّدوظيفه بود:توان دوست‌داشتن ودوست‌داشته‌شدنتوان شنفتنتوان ديدن…”