در انتهای اندوه دریچه روشن گشاده است

“نامهبدان زمان كه شود تيره روزگار،پدر!سراب و هستو روشن شود به پيش نظر.مرا – به ج…”

“بیتوته‌ی کوتاهی‌ست جهان در فاصله‌ی گناه و دوزخخورشید همچون دشنامی برمی‌آیدو روز…”

“با شكستنت شكستمعاشقم، عاشق وخسته امپای تو موندم و ساختمدل به هیچ كسی نبستمنه به…”

“سكوت آب مي تواند خشكي باشد وفرياد عطش؛ سكوت گندم مي تواند گرسنگي باشد وغريو پير…”