در وجود همۀ ما بخشی هست که خارج از زمان به زندگی خود ادامه می دهد. شاید تنها در مواقع خاصی است که از سن خود آگاه می شویم و بیشتر اوقات بدون سن هستیم
میلان کوندِرا، جاودانگی
کسی که خود را خارج از دنیا می داند، به رنجهای دنیا حساس نیست
میلان کوندِرا، جاودانگی
شماره ی سریال نمونه ی انسان، «صورتِ او»، یعنی ترکیب تصادفی و تکرار ناپذیر جوارحِ اوست. صورت نه مبینِ شخصیت است و نه روح و نه آنچه که ما «خود» می نامیمش. صورت فقط شماره ی سریِ نمونه است.
میلان کوندِرا، جاودانگی
ما هرگز نمی توانیم با قاطعیت بگوییم که روابط ما با دیگران تا چه حدی از احساسات ما، از عشق ما، از فقدان عشق ما، از لطف و مهربانی ما، و یا از کینه و نفرت ما، سرچشمه می گیرد و تا چه حد از قدرت و ضعف در میان افراد تاثیر می پذیرد.
بارهستی
میلان کوندرا
در واقع همیشه ساده ترین پرسش ها با اهمیت ترین پرسش هاست و پاسخی برای آن ها وجود ندارد، و پرسشی که نتوان به آن پاسخ داد، مانعی است که فراتر از آن نمی توان رفت. به عبارت دیگر؛ پرسش هایی که نمی توان به آنها پاسخ داد، درست همان چیزی است که محدودیت های امکانات بشری را نشان می دهد و مرزهای هستی ما را تعیین می کند.
Milan KunderaWhat we have not chosen we cannot consider either to our merit or our failure.
Milan KunderaNimic nu-mi repugnă mai mult ca sentimentul fraternităţii dintre oameni, stârnit de descoperirea unei josnicii comune. Nu tânjesc spre o asemnea fraternitate vâscoasă.
Milan KunderaTag: complicitate fraternitate
Pa što ako nam se ne sviđa podignuti prst, dovoljno je da mu okrenemo leđa. Tako sam i učinio i krenuo iz dvorišta ponovno na ulicu.
Milan KunderaPočeo sam shvaćati da nema te sile koja bi mogla izmijeniti sliku moje ličnosti, koja je pohranjena negdje gdje se s najvišeg mjesta odlučuje o ljudskim sudbinama; shvatio sam da je ta slika (ma koliko bila neslična meni) mnogo stvarnija od mene samoga; da nije ona kriva što mi nije slična , nego da sam ja kriv što nisam sličan njoj; da je ta nesličnost moj križ koji ne mogu stresti ni na koga, koji moram sam nositi. Ipak nisam htio kapitulirati. Htio sam nositi svoju nesličnost: biti i dalje ono za što je odlučeno da nisam.
Milan KunderaTandis qu'il se mouvait sur elle, en avant puis en arrière, il lui semblait décrire sans cesse le même mouvement, de l'enfance à l'âge adulte puis en sens inverse, et encore une fois du petit garçon qui regardait misérablement un gigantesque corps de femme à l'homme qui étreint ce corps et le dompte. Ce mouvement, qui mesure habituellement quinze centimètres à peine, était long comme trois décennies.
Milan Kundera« prima precedente
Pagina 91 di 95.
prossimo ultimo »
Data privacy
Imprint
Contact
Diese Website verwendet Cookies, um Ihnen die bestmögliche Funktionalität bieten zu können.